وَ اغْفِرْ لَنا و بيامرز گناهان ما را وَ ارْحَمْنا و به بخش بر ما بقبول اطاعتهاى ما أَنْتَ مَوْلانا تو كارساز و يارىدهنده مائى فَانْصُرْنا پس يارى ده ما را و مظفر گردان عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ بر گروه كافران آورده‌اند كه چون معاذ بن جبل رض اين سوره را ختم كردى آمين گفتى و در خبرست كه حضرت رسالت‌پناه صلعم اين دعا را در شب معراج مىگفت و ملائكه آمين مىكردند و حق سبحانه اجابت مىفرمود سورة آل عمران مدنيّة و هى مائتا آية و عشرون ركوعا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الم مفتاح سوره يا اسم اوست يا الف اشارتى به آلائى عميم حقست و لام به لقاى كريم او و ميم به محبت قديم او يعنى بركت آلاى او در دنيا همه را على العموم شاملست و نعمت لقاى او در سراى عقبى بارباب خصوص و اصل و فيض محبّت بىمنتهاى او در هر دو جهان اخصّ خواص را حال اللَّهُ خداى سزاوار پرستش اوست لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نيست هيچ معبودى مستحق عبادت مگر او الْحَيُّ زنده كه حيات هر زنده از اوست الْقَيُّومُ پاينده كه قيام هر پاينده بدوست جمعى از نصارى نجران به مدينه آمده مىخواستند كه با حضرت رسالت‌پناه در باب عيسى ع مناظره بكنند و حضرت ع بعد از ملاقات ايشان را باسلام دعوت فرمود و ايشان گفتند ما غاشيه اسلام بر دوش و حلقه دين الهى در گوش داريم حضرت فرمود كه شما را نسبت بزن و فرزند بجناب الوهيت از اسلام بازداشته است ترسايان گفتند ما در نسبت فرزندى عيسى ع به حق سبحانه محقيم و اگر عيسى ع پسر او نيست پس پدر او كيست رسول ص فرمود در مذهب ما و شما فناى بر خدا روا نيست و خود مىدانيد كه عيسى ع شربت اجل خواهد چشيد و ديگر شما اعتراف مىكنيد كه تصوير صورت مسيح در رحم مريم بتقدير او بود و هم به عقيده شما پروردگار عالم مصور نيست و ديگر خود مىگوئيد كه عيسى ع اكل و شرب داشت و رفتن و آمدن و خواب و بيدارى نيز به دو نسبت مىكنيد و حق سبحانه ازين همه مقدس منزه است ايشان ساكت شدند و از مجلس برخاستند و هشتاد و نه آيت از اوائل اين سوره نازل شد و چون نزاع ترسايان تارة در الوهيت عيسى او تارة در نبوّت محمد واقع شد لا جرم به اول سوره ذكر الوهيت حق و حيات و قيوميت او نازل شد بعد از آن در بيان نبوّت فرمود نَزَّلَ فروفرستاد خدا عَلَيْكَ الْكِتابَ بر تو قرآن را بِالْحَقِّ به راستى در اخبار و درستى در دلالات مُصَدِّقاً در حالتى كه موافق است اين كتاب لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مر آن كتاب‌ها را كه پيش از وى بوده و آن موافقت در توحيد و نبوّت و معاد و اصول دينست وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ و فروفرستاد توريت و انجيل را مِنْ قَبْلُ پيش از فرستادن قرآن هُدىً لِلنَّاسِ راه نماينده مر بنى اسرائيل را بطريق حق و درين دو كتاب نفى معبوديت ما سواى اللّه مذكورست و بدين نفى بطلان قول يهود و نصارى در آنچه نسبت بعزير ع و عيسى ع مىگويند ثابت مىشود وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ و فروفرستاد كتابهاى ديگر را جداكننده است ميان حق و باطل در تفسير كبير آورده كه فرقان معجزه‌ايست كه مقارن انزال كتب بوده و دعوى صادق و كاذب بدان متميز مىشود إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا به درستى كه آن كسانى كه نگرويدند بِآياتِ اللَّهِ به نشانهاى قدرت الهى يا آيات قرآنى يا انبياء كه هر يك علامتىاند در طريق اهتدا لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ مر ايشان راست عذابى سخت يعنى پيوسته وَ اللَّهُ عَزِيزٌ و خدا غالب است و قادر بر عذاب كفار ذُو انْتِقامٍ خداوند عقاب و غضب بر ايشان .